top of page

Hoe lees je een ingrediëntenlijst?

Oeps… Daar sta je dan, in de supermarkt. Op zoek naar écht het meest gezonde product. Maar hoe kies je de beste optie? Op het eerste gezicht lijken alle producten even gezond. En lekker.


Verpakkingen staan vol met informatie. Bedoeld om jou te helpen bij het maken van een gezonde keuze. Tenminste, da’s de bedoeling… Vaak brengen verpakkingen je juist in de war en helpen ze helemaal niet bij het maken van keuzes. Hoe lees je de lijst met ingrediënten?


Volgorde van vermelden

Fabrikanten zijn verplicht te vermelden waaruit hun product bestaat. Daarom bevatten alle producten een ingrediëntenlijst.


Het ingrediënt waarvan er het meeste in het product zit, staat vooraan. Het ingrediënt waarvan er het minste in zit, staat achteraan. Handig om te checken of de speltbroodjes stiekem toch meer tarwe bevatten dan spelt. Staat een ingrediënt prominent op de verpakking? Dan is de fabrikant verplicht om ook het percentage te vermelden.


Hoe korter, hoe beter

Hoe korter de lijst van ingrediënten, hoe beter. Een korte lijst betekent namelijk dat er sprake is van minimale of lichte bewerking. En dat wil je! Krijg je bij het lezen van de ingrediënten een flashback naar je scheikundeles op de middelbare school? Dan heb je een product met een hoge bewerking in handen. Gezonde producten hebben geen ingewikkelde scheikundige namen.


Tot zo ver het makkelijke gedeelte.


Schuilnamen

Dat fabrikanten verplicht zijn om te melden wat er in hun product zijn, is helder nietwaar? Minder helder is de manier waarop ze dat doen. Sommige ingrediënten worden door de fabrikant onder een andere naam vermeld. Zo kan zout bijvoorbeeld vermeld worden als zout maar ook als natrium.


Ook suiker heeft verschillende benamingen. Beste tip om de schuilnamen van suiker te ontdekken is door te kijken naar ingrediënten die eindigen op ‘ose‘ (glucose, fructose, dextrose etc.) of ‘stroop‘, ‘siroop‘, ‘honing‘ of ‘nectar‘. Voor je lichaam maakt het echter niet uit. Toegevoegd of natuurlijk: je lijf ziet het allemaal als suiker en verwerkt het allemaal als suiker.


Soms gebruiken fabrikanten ook meerdere soorten, waardoor het op het eerste oog lijkt alsof er minder suiker in het product zit. Niets is minder waar. Laat je dus niet misleiden door een slim trucje van de fabrikant.


E-nummers

Aangezien we nu toch bezig zijn , ook bij E-nummers zit er een klein addertje onder het gras. Tuurlijk, waarom ook niet?


E-nummers zijn stoffen die worden toegevoegd om eigenschappen van voedingsmiddelen te verbeteren. Denk aan kleurstoffen, smaakversterkers of conserveermiddelen. Even los van de wel of niet gezond discussie: E-nummers worden niet zomaar toegevoegd, ze hebben altijd een functie.


Fabrikanten zijn verplicht de E-nummers te vermelden als ingrediënten maar ze zijn niet verplicht om het nummer te noemen. Zo is ook het gebruik van de volledige naam toegestaan. Citroenzuur kan bijvoorbeeld onder de naam vermeld worden maar ook in de vorm van nummer E330 vermeld worden. Ander voorbeeld is natriumnitriet, je kan of de naam terugvinden in de ingrediënten of nummer E250. Bingo!




Skip de scheikundeles en blijf regelmatig checken

Laat je bij het maken van je keuze niet foppen door de fabrikant en bekijk de ingrediënten met 'gezond verstand'. Begrijp je meer dan de helft niet? Kies dan voor een alternatief. Gezonde voeding heeft geen lange lijst met ingrediënten maar bestaat uit één of slechts een aantal ingrediënten.


Producten worden ook regelmatig aangepast. Check zo nu en dan ook de ingrediënten van jouw favoriete gezonde producten. Je weet maar nooit...







Comentarios


Los comentarios se han desactivado.
bottom of page